ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ

Από οστεοαρθρίτιδα μεγάλου δακτύλου ποδός υπολογίζεται ότι πάσχει το 2,5% άνω των 50 ετών. Εμφανίζεται με πόνο και περιορισμό της κινητικότητας του μεγάλου δακτύλου του άκρου ποδός, ενώ διακρίνεται σε διάφορα στάδια ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και των ακτινολογικών ευρημάτων.

Στα αρχικά στάδια εφαρμόζεται συντηρητική αγωγή με τροποποίηση των υποδημάτων, αναλγητικά και ενδαρθρικές ενέσεις στεροειδών.

Σε πιο προχωρημένα στάδια εφαρμόζεται χειρουργική θεραπεία, διαφορετική για τα διάφορα στάδια της νόσου. Έμφαση δίνεται στις όσο το δυνατόν μικρότερες τομές και σε μερικές περιπτώσεις στη χειρουργική χωρίς τομές (αρθροσκοπική), ενώ ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στην αναλγησία με την preemptive and multimodal analgesia μέθοδο.

Οι επεμβάσεις που εφαρμόζονται διακρίνονται σε αυτές που διατηρούν την κίνηση της άρθρωσης, ενώ εάν αυτές αποτύχουν τότε οι θεραπευτικές επιλογές στρέφονται στην αρθρόδεση με την οποία επιτυγχάνεται εξάλειψη του πόνου, αλλά με κόστος την ακινητοποίηση της βάσης του μεγάλου δακτύλου του ποδός.