ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΙΣΧΙΟΥ

Οστεοαρθρίτιδα ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία η άρθρωση καταστρέφεται, λόγω εκφύλισης του αρθρικού χόνδρου. Η πάθηση συμβαίνει πιο συχνά σε ηλικιωμένους, υπέρβαρους και σε ανθρώπους που έχουν υποστεί σοβαρό τραυματισμό στη συγκεκριμένη άρθρωση, ωστόσο δεν έχουν διευκρινιστεί οι αιτίες που την προκαλούν. Ορισμένες φορές, η οστεοαρθρίτιδα ισχίου παρουσιάζεται ως συνέπεια άλλων νόσων που προσβάλλουν τις αρθρώσεις όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα κ.λπ.

Στα αρχικά στάδια της νόσου ο ασθενής πονά έπειτα από περίοδο ακινησίας, όπως μετά τον ύπνο, και ο πόνος υποχωρεί με την κίνηση. Με την πάροδο του χρόνου ο πόνος γίνεται συνεχής ενώ μειώνεται το εύρος κίνησης της άρθρωσης.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Η διάγνωση της πάθησης γίνεται από τον ορθοπαιδικό ιατρό με την κλινική εξέταση, με ακτινογραφίες που γίνονται σε όρθια θέση και μερικές φορές με μαγνητική τομογραφία και εξετάσεις αίματος.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Στα αρχικά στάδια ένα απλό αναλγητικό όπως η ουσία παρακεταμόλη είναι αρκετό για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη που έχουν πιο ισχυρή δράση, αλλά σε μακροχρόνια χρήση, έχουν παρενέργειες. Στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου και εάν υπάρχει μείωση της κινητικότητας, συνιστάται κινησιοθεραπεία της συγκεκριμένης άρθρωσης, με προτεινόμενη άσκηση, το κολύμπι.

Πριν προχωρήσει ο ασθενής στο στάδιο της χειρουργικής θεραπείας, θα ήταν σκόπιμο να δοκιμάσει ένα συνδυασμό φαρμάκων που τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει μεγάλη αποτελεσματικότητα. Τα σκευάσματα αυτά κατατάσσονται στη νέα κατηγορία των χονδροπροστατευτικών/αναπλαστικών και λαμβάνονται σε συνδυασμό, είτε μόνα τους είτε εναλλάξ. Πρόκειται για τις δραστικές ουσίες γλυκοζαμίνη και διασερεΐνη, που μπορεί να δοθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες, εάν ο ασθενής ανταποκριθεί θετικά στη δράση τους.

Παράλληλα με τις ουσίες αυτές, οι ορθοπαιδικοί ιατροί έχουμε στη διάθεσή μας πλέον ένα νέο φάρμακο, που έχει αλλάξει σημαντικά την πορεία της οστεοαρθρίτιδας. Πρόκειται για το υαλουρονικό οξύ, ένα φυσιολογικό συστατικό των αρθρώσεων που έχει αποδειχθεί ότι μειώνεται αρκετά σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, στο σημείο που δεν προστατεύει πλέον την άρθρωση. Οι εγχύσεις με υαλουρονικό οξύ μπορεί να επιφέρουν σημαντική μείωση ή και εξάλειψη του πόνου για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Γίνονται σε τρεις δόσεις, με μία εβδομάδα απόσταση μεταξύ τους και μπορούν να επαναλαμβάνονται ανά 6μηνο. Στα μειονεκτήματα του φαρμάκου είναι ότι δεν ανταποκρίνονται σε αυτό θετικά όλοι οι ασθενείς. Αξίζει όμως να τα δοκιμάσει πριν προχωρήσει στην χειρουργική αντιμετώπιση, αφού δεν εμφανίζουν καμία σημαντική παρενέργεια.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου γίνεται με την αρθροπλαστική ισχίου, κατά την οποία αφαιρούνται τμήματα της άρθρωσης που είναι καταστραμμένα από την οστεοαρθρίτιδα και αντικαθίστανται με τεχνητή άρθρωση φτιαγμένη από συνθετικό υλικό.